• Slider4
  • Slider5
  • Slider 9

Ήπια διάταση νεφρικής πυέλου

 

Περιγραφή και ορισμός

Η διάγνωση της ήπιας διάτασης της νεφρικής πυέλου, γνωστής και ως ήπιας πυελεκτασίας, τίθεται όταν η προσθιοπίσθια διάμετρος της νεφρικής πυέλου μετράται ≥ 4 mm πριν από τις 33 εβδομάδες της κύησης ή ≥7mm μετά τις 33 εβδομάδες. 1 Οι μετρήσεις της νεφρικής πυέλου πρέπει να λαμβάνονται όταν η εμβρυϊκή σπονδυλική στήλη βρίσκεται στην 12η ή την 6η ώρα για να εξασφαλίζεται μεγαλύτερη ακρίβεια.

Επιδημιολογικά στοιχεία

Ήπια πυελεκτασία παρατηρείται στο 1%-3% φυσιολογικών εμβρύων στο υπερηχογράφημα ανατομικής έρευνας δεύτερου τριμήνου. Κατά Mandell και συνεργάτες, το 2,8 % των ευπλοειδικών εμβρύων έχουν νεφρική πύελο με προσθιοπίσθια διάμετρο 4 mm μεταξύ της 15ης και της 20ης εβδομάδας. 8

Η παρουσία ήπιας πυελεκτασίας εμφανίζει μια υπεροχή στα άρρενα σε σχέση με τα θήλυ έμβρυα και η αναλογία άρρεν προς θήλυ είναι 2,14:1. 2  Ο Bornstein και συνεργάτες το 2006 περιέγραψαν ήπια πυελεκτασία σε 457 άρρενα έμβρυα σε σύγκριση με 214 θήλυ η οποία ήταν στατιστικώς σημαντική (Ρ <.001). 2

Αιτιολογία

Η ήπια πυελεκτασία συνδέεται με την νεφρική βλάβη ή είναι ιδιοπαθής. Η από του στόματος ενυδάτωση της μητέρας δεν φαίνεται να είναι σημαντικός παράγοντας της εμβρυϊκής πυελεκτασίας.

Υπερηχογραφικά ευρήματα

Υπερηχογραφικά η πυελεκτασία αναγνωρίζεται ως υποηχογενής συλλογή υγρού εντός της νεφρικής πυέλου. Θεωρείται ως ήπια πυελεκτασία όταν η προσθιοπίσθια διάμετρος της νεφρικής πυέλου μετράται τουλάχιστον 4 mm μεταξύ της 16ης και 20ης εβδομάδας κύησης, 5mm μεταξύ 20ης και 30ης εβδομάδας και 7mm μεταξύ της 30ης και 40ης εβδομάδας. Οι Lee και συνεργάτες, σε μια μετα-ανάλυση το 2006, θεωρούν ως ήπια πυελεκτασία μέτρηση προσθιοπίσθιας διαμέτρου νεφρικής πυέλου ≤ 7mm στο δεύτερο τρίμηνο και ≤ από 9mm στο τρίτο τρίμηνο. Επιπρόσθετα, δεν θα πρέπει να συνυπάρχει διάταση στους νεφρικούς κάλυκες, αλλαγή στην ηχοσύσταση ή λέπτυνση στο νεφρικό παρέγχυμα. Η παρουσία ενός από αυτά τα επιπλέον χαρακτηριστικά ή διάταση μεγαλύτερου βαθμού μπορεί να υποδηλώνει κάποιου είδους νεφρική βλάβη. 6

Συσχετιζόμενες δομικές ανωμαλίες / ανευπλοειδία

Το 1990 η Benacerraf και οι συνεργάτες της απέδειξαν τον συσχετισμό της εμβρυϊκής πυελεκτασίας με το σύνδρομο Down. Πυελεκτασία παρατηρήθηκε στο 25% των εμβρύων με σύνδρομο Down συγκριτικά με το 2,8% των ευπλοειδικών εμβρύων. 3 Τα αντίστοιχα ποσοστά για τον Corteville και συνεργάτες το 1992 ήταν, πυελεκτασία παρούσα στο 17,4% των εμβρύων με σύνδρομο Down και μόνο 2% σε ευπλοειδικά έμβρυα.1 Μεταγενέστερες μελέτες επιβεβαίωσαν το συσχετισμό αυτό, αν και οι ευαισθησίες παρέμειναν σε χαμηλά επίπεδα που κυμαίνονταν από 17% έως 22,6%, με ψευδώς θετικά ποσοστά από 2% έως 3% των περιπτώσεων. 1 , 3 Αν και το εύρημα της ήπιας πυελεκτασίας είναι πιο συχνό σε άρρενα έμβρυα, το φύλο δεν φαίνεται να μεταβάλλει τον κίνδυνο ανευπλοειδίας. 2

Ως μεμονωμένο εύρημα, η ήπια πυελεκτασία φέρει αναλογία πιθανότητας 1.5 για το σύνδρομο Down. 4 , 5 ,6  Ο αναθεωρημένος κίνδυνος ανευπλοειδίας μπορεί να εκτιμηθεί από το θεώρημα του Bayes, πολλαπλασιάζοντας τον a priori κίνδυνο με αυτόν της αναλογίας πιθανότητας (lakelihood radio). Αμνιοπαρακέντηση συστήνεται μόνο όταν ο αναθεωρημένος κίνδυνος υπερβαίνει το κοινώς αποδεκτό όριο για την καρυοτύπηση του εμβρύου.

Οι Bromley και συνεργάτες το 2002 αξιολόγησαν 164 έμβρυα με σύνδρομο Down και 656 ευπλοειδικά έμβρυα. Η παρουσία οποιουδήποτε από τους δείκτες, αυξημένη αυχενική πτυχή, μικρά μακρά οστά, πυελεκτασία, ηχογενής ενδοκαρδιακή εστία και υπερηχογενές έντερο, οδήγησε σε αύξηση της ευαισθησίας για την ανίχνευση του συνδρόμου Down στο 80,5% με ψευδώς θετικό ποσοστό 12,4%. Η απουσία οποιονδήποτε δεικτών έδωσε αναλογία πιθανοτήτων 0.2, μειώνοντας τον κίνδυνο του συνδρόμου Down κατά 80%. Ως μεμονωμένος δείκτης, η αυχενική πτυχή είχε μια "άπειρη" αναλογία πιθανοτήτων για το σύνδρομο Down. Το βραχύ βραχιόνιο είχε λόγο πιθανοφάνειας 5.8, ενώ οι δομικές ανωμαλίες είχαν λόγο πιθανοφάνειας 3.3. Άλλοι μεμονωμένοι δείκτες είχαν χαμηλές αναλογίες πιθανοφάνειας λόγω του υψηλού επιπολασμού στον μη προσβεβλημένο πληθυσμό. Οι αναλογίες πιθανότητας με την παρουσία ενός, δύο και τριών οποιονδήποτε δεικτών ήταν, 1.9, 6.2 και 80, αντίστοιχα. Αν και ένας μεμονωμένος δείκτης με χαμηλό λόγο πιθανότητας δεν μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ασθενούς για σύνδρομο Down, η παρουσία ενός τέτοιου δείκτη εμποδίζει τη μείωση του κινδύνου ανευπλοειδίας. Οι ομάδες δεικτών εμφανίζουν υψηλότερο κίνδυνο. 4 , 5 , 6

Στρατηγικές διαχείρισης

Όταν αναγνωρίζεται ήπια διάταση νεφρικής πυέλου στο 2ο τρίμηνο της κύησης, συστήνεται μια λεπτομερή εξέταση του εμβρύου για συγγενείς ανωμαλίες καθώς και έλεγχος για επιπλέον δείκτες τρισωμίας. Αν ωστόσο αυτή αποτελεί μεμονωμένο εύρημα, τότε ο κίνδυνος για σύνδρομο Down μπορεί να υπολογιστεί από το θεώρημα του Bayes με αναλογία πιθανότητας 1.5, θα προκύψει μια αξιολόγηση αναθεωρημένου κινδύνου για το σύνδρομο Down. Σε έμβρυα με μεμονωμένη ήπια διάταση νεφρικής πυέλου, ο προσδιορισμός του καρυότυπου δεν συστήνεται, εκτός εάν η εκτίμηση του αναθεωρημένου κινδύνου υπερβαίνει το κοινά αποδεκτό όριο για την διενέργεια της αμνιοπαρακέντησης. Επόμενος υπερηχογραφικός έλεγχος, στο τρίτο τρίμηνο, θα μας καθορίσει τον τρόπο παρακολούθησης μετά τον τοκετό.

Έκβαση

Συνολικά, τα νεογνά με ήπια πυελεκτασία διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο για κάποιου είδους μεταγεννητική παθολογία σε σχέση με εκείνα χωρίς πυελεκτασία. Το 2006, σε μια μετα-ανάλυση, ο Lee και συνεργάτες βρήκαν στο 11,9 % των εμβρύων με ήπια πυελεκτασία κάποια αποφρακτική διαδικασία ή κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση. 7  Αρκετοί μελετητές προσπάθησαν να καθορίσουν την ουδό πυελεκτασίας η οποία δικαιολογεί μεταγεννητική παρακολούθηση. Ο Mandell και οι συνεργάτες το 1991, διαπίστωσαν ότι όλα τα έμβρυα που απαιτούσαν χειρουργική παρέμβαση είχαν νεφρικές πυέλους με διάμετρο, ≥ 5 mm μεταξύ 15ης και 20ης εβδομάδας, ≥ 8mm μεταξύ 20ης και 30ης εβδομάδας και ≥ 10 mm μεταξύ 30ης και της 40ης εβδομάδας. 8

Ο Adra και συνεργάτες το 1995 μελέτησαν 68 περιπτώσεις πυελεκτασίας. Ο μεταγεννητικός έλεγχος έδειξε, 30 περιπτώσεις με νεφρικές παθολογικές διεργασίες (44%), 17 περιπτώσεις με φυσιολογικό ουροποιητικό σύστημα (25%) και 21 έμβρυα στα οποία η πυελεκτασία λύθηκε αυτόματα (31%). Συχνότερα εντοπίστηκε απόφραξη πυελοουρητηρικής συμβολής στο 37% των περιπτώσεων και ουρητηροκυστική παλινδρόμηση στο 33%. Χειρουργικές επεμβάσεις χρειάστηκαν σε τέσσερις μόνο περιπτώσεις (13%) και το υπόλοιπο 87% αντιμετωπίστηκε συντηρητικά. Χρησιμοποιώντας την ουδό των 8mm για την προσθιοπίσθια διάμετρο της νεφρικής πυέλου μετά τις 28 εβδομάδες, ανέφεραν ευαισθησία, ειδικότητα, θετικές και αρνητικές προγνωστικές τιμές για ανωμαλίες της ουροφόρου οδού στο 87%, 41%, 67% και 70%, αντίστοιχα. 9  Στη μελέτη αυτή, αν και η ευαισθησία ανίχνευσης των εμβρυϊκών νεφρικών ανωμαλιών ήταν υψηλή, η ειδικότητα ήταν μάλλον χαμηλή λόγω της ουδού που χρησιμοποιείται για την προσθοπίσθια διάμετρο της νεφρικής πυέλου.

Οι Ouzounian και συνεργάτες το 1996, περιέγραψαν ότι ένα όριο της τάξης των 8mm καθ όλη τη διάρκεια της κύησης είχε 91% ευαισθησία και 72% ειδικότητα στην πρόγνωση μεταγενέστερης υδρονέφρωσης. Η χρήση μιας ουδού ≥ 5mm απέδωσε ευαισθησία 100% και ειδικότητα 24%. Με βάση τα ευρήματα αυτά, προτάθηκε σε γυναίκες με ιστορικό προγεννητικού υπερηχογραφήματος πυελεκτασίας ≥ 5mm, σε οποιοδήποτε ηλικία κύησης, επακόλουθη λεπτομερής εκτίμηση, μεταγεννητικά, των εμβρυϊκών νεφρών. 10

  1. Corteville JE, Dicke JM, Crane JP. Fetal pyelectasis and Down syndrome: is genetic amniocentesis warranted?. Obstet Gynecol. 79 (5 Pt 1):770-772 1992 PMID: 1533023
  2. Bornstein E, Barnhard Y, Donnenfeld AE, et al. Fetal pyelectasis: does gender modify the risk of major trisomies?. Obstet Gynecol. 107 (4):877-879 2006 PMID: 16582126
  3. Benacerraf BR, Mandel J, Estroff JA, et al. Fetal pyelectasis: a possible association with Down syndrome. Obstet Gynecol. 76 (1):58-60 1990 2141674 PMID: 2141674
  4. Bromley B, Lieberman E, Shipp TD, et al. The genetic sonogram: a method of risk assessment for Down syndrome in the second trimester. J Ultrasound Med. 2002 Oct;21(10):1087-96 PMID: 12369663
  5. Nyberg DA, Souter VL, El-Bastawissi A,et al. Isolated sonographic markers for detection of fetal Down syndrome in the second trimester of pregnancy. J Ultrasound Med. 2001 Oct;20(10):1053-63 PMID: 11587012
  6. Agathokleous M, Chaveeva P, Poon LC, et al. Meta-analysis of second-trimester markers for trisomy 21. Ultrasound Obstet Gynecol. 2013 Mar;41(3):247-61 PMID: 23208748
  7. Lee RS, Cendron M, Kinnamon DD, et al. Antenatal hydronefrosis as a predictor of postnatal outcom: a meta-analysis. Pediatrics 118:586-593, 2006 PMID: 16882811
  8. Mandell J, Blyth BR, Peters CA, et al. Structural genitourinary defects detected in utero. Radiology. 1991 Jan;178(1):193-6 PMID: 1984303
  9. Adra AM, Mejides AA, Dennaoui MS,et al. Fetal pyelectasis: is it always "physiologic"? Am J Obstet Gynecol. 1995 Oct;173(4):1263-6 PMID: 7485334
  10. Ouzounian JG, Castro MA, Fresquez M, et al. Prognostic significance of antenatally detected fetal pyelectasis. Ultrasound Obstet Gynecol. 1996 Jun;7(6):424-8 PMID: 8807759
Διαβάστηκε 9084 φορές Τελ. αλλαγή: Σάββατο, 04 Νοέμβριος 2017 22:55

Share it

Ποιοι είμαστε

Η ιστοσελίδα emvriomitriki.gr έχει ως σκοπό να καλύψει τις απορίες και τις ανάγκες των εγκύων γυναικών. Συγχρόνως, λόγω του υψηλού επιπέδου του υλικού που περιέχει, καθίσταται χρήσιμο εργαλείο σε μαιευτήρες και άλλους επαγγελματίες υγείας που επιθυμούν να ανανεώσουν τις γνώσεις τους. Η επιμέλεια των κειμένων, του φωτογραφικού υλικού και των βίντεο, ανήκει στον ιατρό Αναστάσιο Κοκοβίδη.

Στοιχεία Επικοινωνίας

Λεωφόρος Κηφισίας 32
Αθήνα, 115 26
210 7771300



Λακκί, έναντι super market Σπανού
Λέρος, 854 00
6932 337710