Κάθε μήνα σε μία από τις δύο ωοθήκες μεγαλώνουν ωοθυλάκια που περιέχουν ωάρια. Προς το τέλος της 2ης εβδομάδας περί την 14η ημέρα ενός καταμήνιου κύκλου 28 ημερών πραγματοποιείται ωορρηξία στο κυρίαρχο ωοθυλάκιο και ελευθερώνεται ένα ωάριο σε μία από τις δύο σάλπιγγες. Μετά από 12 έως 24 ώρες ένα από τα εκατομμύρια σπερματοζωάρια θα γονιμοποιήσει το ωάριο μέσα στην σάλπιγγα και τις επόμενες 10 με 30 ώρες, ο πυρήνας του σπερματοζωαρίου θα συγχωνευθεί με αυτόν του ωαρίου και θα ενώσουν το γενετικό υλικό τους. Τρεις - τέσσερις ημέρες αργότερα το γονιμοποιημένο ωάριο κατέρχεται από την σάλπιγγα στη μήτρα και μία ή δύο ημέρες μετά θα εμφυτευτεί στο φιλόξενο περιβάλλον της μήτρας περί την 21η ημέρα του κύκλου ή στο τέλος της 3ης εβδομάδας. Αν μετά από 7 ημέρες (4η εβδομάδα) δεν έρθει περίοδος, πιθανώς υπάρχει εγκυμοσύνη.

Στο πρώιμο αυτό στάδιο, η διάγνωση της εγκυμοσύνης βασίζεται στην μέτρηση της β-χοριακής γοναδοτροπίνης (β-hCG) στο αίμα ή στο τέστ εγκυμοσύνης του φαρμακείου με ούρα. Την 5η-6η εβδομάδα το υπερηχογράφημα επιβεβαιώνει την κύηση επιτυχώς.

1. Αιματολογικές εξετάσεις. Με τις εξετάσεις αίματος που γίνονται συνήθως σε μία αιμοληψία ελέγχονται:

1. H ομάδα αίματος και αν το αίμα είναι Rhesus-θετικό ή Rhesus-αρνητικό. Στην περίπτωση που η έγκυος είναι Rhesus-αρνητικό, ενώ ο σύζυγος είναι Rhesus-θετικό, θα γίνει και έλεγχος αντισωμάτων με την έμμεσο Coombs.
2. H παρουσία ή μη αναιμίας στο αίμα της εγκύου. Θα μετρηθεί ο αιματοκρίτης και η αιμοσφαιρίνη που μεταφέρει στο έμβρυο το οξυγόνο, όπως και ο σίδηρος και η φερριτίνη που είναι οι αποθήκες σιδήρου και συνήθως η μέτρηση θα επαναλαμβάνεται κάθε δύο με τρεις μήνες.
3. Το ύψος των τιμών του σακχάρου στο αίμα της εγκύου.
4. Οι μετρήσεις της ουρίας, της κρεατινίνης και το ουρικού οξέος ελέγχεται την λειτουργία των νεφρών.
5. Εξετάζεται η πιθανή επαφή και μόλυνση της εγκύου από την ηπατίτιδα Β ή C, τον ιό της ανοσοανεπάρκειας και από λιστέρια.
6. Αν κατά την παρούσα κύηση ή στο παρελθόν η έγκυος έχει μολυνθεί από ερυθρά (Rubella), τοξόπλασμα (Toxoplasma), κυτταρομεγαλοϊό (CMV) και παρβοϊό Β19 (B19V). Αν υπάρχει μόλυνση από το παρελθόν ή έχει εμβολιαστεί τότε η έγκυος συνήθως δεν κινδυνεύει να νοσήσει στη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ο έλεγχος γίνεται με εξέταση αίματος όπου αναζητούνται ειδικά αντισώματα παρασίτων και ιών. Τα αντισώματα IgG σημαίνουν παλαιά μόλυνση, ενώ τα αντισώματα IgM σημαίνουν πρόσφατη. Έτσι αν στο αίμα βρεθούν αντισώματα IgG θετικά σημαίνει μόλυνση στο παρελθόν και άρα δεν υπάρχει κίνδυνος για νόσο, ενώ αν βρεθούν αντισώματα IgM θετικά σημαίνει πρόσφατη μόλυνση και άρα πιθανόν να κινδυνεύει η υγεία του εμβρύου. Ενίοτε, Τα ειδικά αντισώματα IgG avidity μπορούν να καθορίσουν την ένταση της αλληλεπίδρασης μεταξύ αντιγόνου - αντισώματος και κατ αυτόν τον τρόπο να χρησιμοποιηθούν στην ανίχνευση της οξείας ή της χρόνιας λοίμωξης της μητέρας.
7. Ακόμη θα ελεγχθεί το ζευγάρι αν κάποιος είναι φορέας μεσογειακής και δρεπανοκυτταρικής αναιμίας ή φορέας κυστικής ίνωσης. Η μεσογειακή αναιμία είναι μία κληρονομική διαταραχή του αίματος συχνή στην Ελλάδα (περίπου το 10%-12% των Ελλήνων έχουν στίγμα, δηλαδή είναι φορείς μεσογειακής αναιμίας). Αν μόνο το ένα μέλος του ζευγαριού (δηλαδή η έγκυος ή ο σύζυγος) είναι φορέας, δεν υπάρχει πρόβλημα για το έμβρυο. Στην περίπτωση όμως, που και ο πατέρας και η μητέρα έχουν στίγμα, πρέπει να ελεγχθεί η υγεία του εμβρύου με ειδική προγεννητική εξέταση (ομφαλοκέντηση, αμνιοπαρακέντηση ή τροφοβλάστη) μια και 25% των νεογνών θα πάσχουν από μεσογειακή αναιμία, νόσος που είναι πρακτικά ασυμβίβαστη με τη ζωή.
8. Θα ελεγχθεί η λειτουργία του θυρεοειδή αδένα (T3, FT4, TSH).
9. Μερικές φορές συνίσταται έλεγχος της πηκτικότητας του αίματος, ιδίως όταν διαπιστώνονται αποκολλήσεις κατά το υπερηχογράφημα ή όταν στο ατομικό ιστορικό της εγκύου υπάρχουν αποβολές, ενδομήτριος θάνατος, υπέρταση κύησης, τότε ζητείτε μέτρηση στο ινοδωγόνο του αίματος.
10. Σπάνια απαιτούνται πιο ειδικές εξετάσεις (π.χ. έλεγχος θρομβοφιλίας).

2. Εξέταση ούρων. Η εξέταση ούρων μας δίνει αξιόπιστες πληροφορίες για τη φυσιολογική λειτουργία των νεφρών της εγκύου. Στα ούρα αναζητείται η παρουσία:

1. πρωτεΐνης (λευκώματος)
2. αιμοσφαιρίνης
3. κετονών
4. σακχάρου
5. οξόνης
6. λευκοκυττάρων
7. μικροβίων (π.χ., μύκητες)
8. και μετράται το pH των ούρων

Σπάνια όπως σε ενδείξεις ουρολοίμωξης μπορεί να χρειαστεί και καλλιέργεια ούρων.

3. Καλλιέργεια κόλπου/τραχήλου. Συχνά απαιτείται να γίνει μικροβιολογικός έλεγχος κόλπου/τραχήλου και να αναζητηθούν μικρόβια όπως:

1. το μυκόπλασμα
2. τα χλαμύδια
3. ο στρεπτόκοκκος τύπου Β
4. διάφοροι ιοί, όπως του έρπητα των γεννητικών οργάνων.

4. Κυτταρολογικός έλεγχος τραχήλου. Κάποιες φορές απαιτείται κυτταρολογικός έλεγχος κολποτραχηλικού εκκρίματος (Παπ - τεστ) για έλεγχο HPV μόλυνσης.

5. Υπερηχογράφημα. Ο υπερηχογραφικός έλεγχος θα επιβεβαιώσει την διάγνωση της εγκυμοσύνης και θα διαπιστωθεί το μέγεθος και η θέση του σάκου ή του εμβρύου. Επίσης ξεκινούν οι πρώτες μετρήσεις του τραχήλου της μήτρας έτσι ώστε να είναι γνωστό το αρχικό μήκος του και θα εκτιμηθεί το κατώτερο τμήμα της μήτρας όπου βρίσκεται η ουλή της καισαρικής τομής στις γυναίκες με καισαρική τομή. Η 8η εβδομάδα θεωρείται ιδανική και αναγνωρίζεται ως η πλέον αξιόπιστη για τον προσδιορισμό επακριβώς της ηλικίας κύησης.

Οι εξετάσεις που γίνονται αυτόν το μήνα είναι:

1. Μη επεμβατικός προγεννητικός έλεγχος. Ο μη επεμβατικός προγεννητικός έλεγχος cFDNA-test είναι μια απλή ως διαδικασία εξέταση που ανιχνεύει το ελεύθερο εμβρυϊκό DNA (cFDNA) στο αίμα της εγκύου και μπορεί να διαγνώσει αξιόπιστα, ανώδυνα και ακίνδυνα αν το μωράκι πάσχει από σύνδρομο 8 σύνδρομα: Down, σύνδρομο Patau, σύνδρομο Edwards, Τριπλοειδία, σύνδρομο Turner, σύνδρομο τριπλού X, σύνδρομο ΧΧΥ και σύνδρομο Kleinelfelter.

2. Προσδιορισμός Rhesus D εμβρύου. Οι Rh (-) γυναίκες με σύντροφο/σύζυγο Rh (+) μπορούν να ξέρουν το Rh του εμβρύου που κυοφορούν με μια απλή εξέταση αίματος. Αν το έμβρυο είναι Rhesus (-), τότε δεν χρειάζεται έλεγχος κάθε μήνα με Έμμεσο Coombs, ούτε προληπτικός εμβολιασμός με ειδική ανοσοσφαιρίνη στις 28 εβδομάδες της κύησης και εντός 72 ωρών από τον τοκετό.

3. Υπερηχογράφημα 11-14 εβδομάδων. Είναι γνωστό και ως υπερηχογράφημα για την μέτρηση της αυχενικής διαφάνειας που μαζί με τον βιοχημικό έλεγχο, δηλαδή την μέτρηση της PAPP-A και της free βhG στο αίμα της εγκύου, υπολογίζει στατιστικά την πιθανότητα το έμβρυο να έχει προσβληθεί από σύνδρομο Down, σύνδρομο Patau ή σύνδρομο Edwards.

4. Μη επεμβατικός προγεννητικός έλεγχος χωρίς βιοχημικό έλεγχο. Ένα άλλο πιθανό σενάριο θα ήταν να αποκλείσει η έγκυος την πιθανότητα συνδρόμου Down με μη επεμβατικό έλεγχο (cFDNA-test) και να επικεντρωθεί στο υπερηχογράφημα της αυχενικής διαφάνειας που θα δώσει πολλές πληροφορίες για την αρτιμέλεια και την υγεία του μωρού. Άλλωστε ο συνδυασμός υπερηχογραφήματος και βιοχημικού ελέγχου στην καλύτερη περίπτωση έχει θετική προγνωστική αξία 95% και ψευδώς θετικό ποσοστό 2-3%. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι υπάρχει πιθανότητα 5% να μείνει αδιάγνωστο ένα προσβεβλημένο μωρό με σύνδρομο Down και 2-3% ένα φυσιολογικό μωρό να εμφανίζεται στην εξέταση ότι μπορεί να είναι πάσχον.

1. Εξετάσεις αίματος/ούρων. Επαναλαμβάνονται κάποιες εξετάσεις όπως η γενική αίματος, το σάκχαρο, αντί για γενική ούρων ζητείται καλλιέργεια και έμμεσος Coombs.

2. Υπερηχογράφημα. Το υπερηχογράφημα είναι προαιρετικό. Πραγματοποιείται συνήθως όταν υπάρχουν υπερηχογραφικά ευρήματα από τον προηγούμενο μήνα όπως αυξημένη αυχενική διαφάνεια, αποκολλήσεις, ινομυώματα, ουρολοίμωξη, κ.λ.π ή όταν είναι επιθυμία της εγκύου.

3. Πρώιμο υπερηχογράφημα β' επιπέδου. Πραγματοποιείται στις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες υπάρχουν ευρήματα στο υπερηχογράφημα 11-14 εβδομάδων όπως για παράδειγμα αυξημένη αυχενική διαφάνεια, μικρή ανατομική ανωμαλία.

4. Alpha test. Το Alpha test είναι ένας συνδυασμός εξετάσεων: υπερηχογράφημα και εξέταση αίματος που αφορά την μέτρηση στο αίμα της εγκύου τριών ορμονών (β' χοριακής γοναδοτροπίνης, οιστριόλης και α-εμβρυϊκής σφαιρίνης). Οι μετρήσεις των εξετάσεων αίματος σε συνδυασμό με την ηλικία της μητέρας και την ηλικία της κύησης που προσδιορίζεται από το υπερηχογράφημα υπολογίζει την πιθανότητα κινδύνου για σύνδρομο Down και την πιθανότητα για ανοιχτή βλάβη στην εμβρυϊκή σπονδυλική στήλη (δισχιδής ράχη). Το Alpha test είναι προαιρετική εξέταση και απευθύνεται στις έγκυες γυναίκες που έχασαν τον βιοχημικό έλεγχο και το υπερηχογράφημα 11-14 εβδομάδων ή τον μη επεμβατικό έλεγχο cFDNA-test του 3ου μηνός.

5. Αμνιοπαρακέντηση. Είναι μία επεμβατική εξέταση, σχετικά ακίνδυνη για το έμβρυο με την οποία μπορεί να διερευνηθεί το εμβρυϊκό DNA στο αίμα ή το αμνιακό υγρό για την ύπαρξη χρωμοσωμικών ανωμαλιών, γενετικών συνδρόμων, μικροελλειπτικών συνδρόμων, συγγενών μολύνσεων από λοιμώδη νοσήματα της μητέρας, αναιμίας, μονογονιδιακών νοσημάτων, γονιδιακών μεταλλάξεων κ.λ.π. Η εξέταση αφορά συγκεκριμένη κατηγορία εγκύων στις οποίες πρέπει να ελεγχθεί κάτι από τα ανωτέρω.

1. Εξετάσεις αίματος/ούρων. Νέες εξετάσεις αυτόν τον μήνα δεν υπάρχουν. Επαναλαμβάνονται κάποιες εξετάσεις αίματος και ούρων όπως η γενική αίματος, το σάκχαρο, αντί για γενική ούρων ζητείται καλλιέργεια και έμμεσος Coombs στις γυναίκες που δεν έκαναν εξετάσεις τον προηγούμενο μήνα.

2.Υπερηχογράφημα β΄επιπέδου. Η βασική εξέταση αυτού του μήνα είναι το υπερηχογράφημα β'  επιπέδου που πραγματοποιείται από την 20η εβδομάδα στις πιο αδύνατες έως την 24η στις υπόλοιπες έγκυες. Η εξέταση αυτή ελέγχει την αρτιμέλεια του εμβρύου, δηλαδή εξετάζεται ολόκληρη η εμβρυϊκή ανατομία κατά συστήματα και πραγματοποιούνται πολλές μετρήσεις. Συνήθως οι περισσότερες έγκυες ανησυχούν αν όλα θα είναι καλά και είναι αγχωμένες κατά την διάρκεια της εξέτασης. Χρειάζεται υπομονή και συνεργασία την ώρα της εξέτασης. Με σχολαστικότητα ο γιατρός δίνει έμφαση σε όλα ανεξαιρέτως τα εμβρυϊκά όργανα μια και οπουδήποτε θα μπορούσε να σημειωθεί κάποιου είδους παθολογία. Στο τέλος της εξέτασης μετριέται και πάλι ο τράχηλος μήπως εμφανίζει σημεία ανεπάρκειας.

Υπερηχογράφημα. Το υπερηχογράφημα είναι προαιρετικό και πραγματοποιείται συνήθως αν η κύηση είναι δίδυμος ή υπάρχουν υπερηχογραφικά ευρήματα όπως αποκολλήσεις, ινομυώματα, ενοχλήσεις χαμηλά στα γεννητικά όργανα.

1. Εξετάσεις αίματος/ούρων. Οι εξετάσεις που πραγματοποιούνται συνήθως είναι: γενική αίματος, ουρικό οξύ, SGOT/SGPT, γGT, γλυκοζυλίωση αιμοσφαιρίνης, έμμεσος Coombs σε Rh-αρνητικές, anti Toxo IgG, anti CMV IgG, anti B19V IgM, γενική ούρων/καλλιέργεια ούρων.

2. Μέτρηση του σακχάρου. Για την μέτηση του σακχάρου  στις 26 - 28 εβδομάδες της κύησης θα χρειαστεί ειδικός τρόπος μέτρησης ως εξής: α) σάκχαρο προ και μετά φαγητό β) ή σάκχαρο μετά φαγητό γ) πλήρης καμπύλη σακχάρου με λήψη γλυκόζης 50, 75 ή 100 γραμμάρια και αιμοληψία σε 0΄, 60', 120', 180΄ από την πόση του διαλύματος (ζαχαρόνερο). Σε πλήρη καμπύλη υποβάλλονται συνήθως οι γυναίκες που έχουν πάρει πολλά κιλά στην εγκυμοσύνη ή έχουν προδιάθεση για σακχαρώδη διαβήτη.

3. Καλλιέργεια κολπικού υγρού. Λαμβάνονται καλλιέργειες κολπικού υγρού για μικροβιακός έλεγχος από αερόβια και αναερόβια μόλυνση, ιδίως από τον β’ αιμολυτικό στρεπτόκοκκο.

4. Συμπληρωματικές εξετάσεις. Επί υποψίας ενδομήτριας φλεγμονής (βράχυνση τραχήλου) μετράται η CRP, η ΤΚΕ, τα λευκά αιμοσφαίρια στο αίμα της εγκύου και λαμβάνονται συμπληρωματικές καλλιέργειες τραχήλου για μυκόπλασμα / χλαμύδια για τον έλεγχο της μόλυνσης του αμνιακού υγρού. Τέλος διενεργείται υπερηχογράφημα και αναζητούνται ειδικοί δείκτες φλεγμονής στο έμβρυο.

5. Υπερηχογράφημα δεν είναι απαραίτητο. Ωστόσο οι γυναίκες υψηλού κινδύνου με υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη, μεγάλα ινομυώματα, δίδυμη κύηση, προδρομικό πλακούντα, βράχυνση τραχήλου, περίδεση τραχήλου, υπερδραστηριότητα του εμβρύου, κ.λ.π., πρέπει και επιβάλλεται να ελέγχονται.

1. Εξετάσεις αίματος/ούρων. Νέες εξετάσεις αυτόν τον μήνα δεν υπάρχουν. Στις έγκυες με αναιμία, ουρολοίμωξη, σακχαρώδη διαβήτη επαναλαμβάνονται κάποιες εξετάσεις αίματος ή ούρων όπως: γενική αίματος, σάκχαρο, γενική ούρων.

2.Doppler υπερηχογράφημα. Στις 31-32 εβδομάδες πραγματοποιείται το υπερηχογράφημα doppler με το οποίο ελέγχεται η κυκλοφορία του αίματος προς την μήτρα, προς το έμβρυο και μέσα στο έμβρυο. Η εξέταση αυτή θα αποκλειστεί την πιθανότητα της εμβρυϊκής δυσφορίας (fetal stress) και της μέτριας ή βαριάς αναιμίας που παρατηρείται στα έμβρυα που υπολείπονται σε ανάπτυξη ή αυτά που έχουν αναπτύξει ύδρωπα.

1. Καλλιέργεια κολπικού υγρού. Σε κάποιες γυναίκες θα χρειαστεί καλλιέργεια κολπικού υγρού και μικροβιακός έλεγχος για αερόβια και αναερόβια μόλυνση, ιδίως από β’ αιμολυτικό στρεπτόκοκκο.

2. Υπερηχογράφημα. Δεν είναι απαραίτητο, ωστόσο οι γυναίκες υψηλού κινδύνου: με υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη, μεγάλα ινομυώματα, δίδυμη κύηση, προδρομικό πλακούντα, υπερδραστηριότητα του εμβρύου, κ.λ.π., πρέπει και επιβάλλεται να ελέγχονται.

3. Καρδιοτοκογράφημα ηρεμίας ή NST (Non Stress Test). Είναι μια ανώδυνη και αβλαβής μέθοδος παρακολούθησης της εμβρυϊκής καρδιακής λειτουργίας και των πρόωρων συσπάσεων της μήτρας. Παρέχει πληροφορίες σχετικά με την καλή κατάσταση της υγείας του εμβρύου και συνάμα ελέγχει την δραστηριότητα της μήτρας. Ο καρδιοτοκογραφικός έλεγχος μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την 28η εβδομάδα της κύησης μόνος του ή σε συνδυασμό με το Doppler υπερηχογράφημα ή με το Βιοφυσικό προφίλ.

4. Βιοφυσικό προφίλ. Είναι το ειδικό υπερηχογράφημα που αξιολογεί τους βιοφυσικούς παραμέτρους του εμβρύου, δηλαδή τις αναπνευστικές και σωματικές κινήσεις, τον μυϊκό τόνο, την ωριμότητα του πλακούντα και τον όγκο του αμνιακού υγρού και παρέχει πληροφορίες σχετικές με την καλή ή κακή κατάσταση του εμβρύου (fetal stress). Μπορεί να συνδυαστεί με το υπερηχογράφημα Doppler ή και με το καρδιοτοκογράφημα ηρεμίας (NST).